Karthika Puranam Day – 2

కార్తీక పురాణము రెండవ (రోజు) అధ్యాయము:

నమశ్శివాభ్యాం నవయౌవనాభ్యాం నమో నమః శంకర పార్వతీభ్యాం.

యమద్వితీయ కార్తీకశుద్ధ విదియ శుభాకాంక్షలు. కార్తీక పురాణంలో రెండవరోజు పారాయణ చేయవలసినటువంటి అంశము

ఇవేళ వశిష్ట మహాముని రాజర్షి అయిన జనకుడుతో సంభాషణ ఇలా సాగుతున్నది: “రాజా! స్నాన, దాన, జప, తపాలలో ఏదైనాసరే, ఏకొంచెం అయినా ఈ కార్తీక మాసంలో ఆచరిస్తే, అది అక్షయమైనటువంటి ఫలితాన్ని ఇస్తుంది. ఎవరైనా సుఖలాలసులై శరీర కష్టానికి జడిసి కార్తీకవ్రతాన్ని ఆచరించక పోతే అటువంటివారు ఉత్కృష్ట జన్మలు పొందలేరు; నికృష్టజన్మలకు వెళ్ళిపోతారు. “పౌర్ణమ్యాం కార్తీకేమాసి స్నానాదీస్తు నాచరన్”, అని పౌర్ణమినాడు కార్తీకమాసంలో స్నానాదులు చేయకుండా వదిలేస్తే వారికి ఉత్తమగతులు ప్రాప్తించవు. బ్రహ్మరాక్షసులుగా కూడా పరిణమిస్తారు అని వశిష్ట మహర్షి జనకమహారాజుతో చెప్తూ, ‘తత్వనిష్టోపాఖ్యానము’ అనేటటువంటి ఒక ఉపాఖ్యానము మహర్షి అందించారు.

తత్వనిష్ఠుడు అయినటువంటి ఒక బ్రాహ్మణుడు ఉండేవాడు. అతడు సకల శాస్త్ర పారంగతుడు. ఏనాడూ అసత్యాలు పలికేటువంటివాడు కాదు.

అన్ని భూతములయందూ దయ కలిగి ఉండేవాడు. తీర్థయాత్రలు అంటే అమితమైనటువంటి ఆసక్తి. అటువంటి ఆయన ఒకానొక సందర్భంలో తీర్థయాత్రలు చేస్తూ ఉండగా మార్గమధ్యంలో గోదావరీ తీరాన గల ఒక ఎత్తయిన మర్రిచెట్టు మీద ముగ్గురు బ్రహ్మరాక్షసులను చూశాట్ట. ఆ ముగ్గురు బ్రహ్మరాక్షసులు భయంకరమైన రూపాలు కలిగి ఉన్నారు వారు. గుచ్చినటువంటి ఇనుపతీగలు ఎలా ఉంటాయో అటువంటి వెంట్రుకలు, వికృత వదనాలతో ఉన్నారు. కత్తులు, కపాలాలు ధరించి ఉన్నారు, చూస్తేనే భయమేసేటువంటి స్వరూపాలవి. ఆ భయంతో అతడు శ్రీహరిని స్మరించ ప్రారంభించాడు. “కూలినచోట, కొట్టబడి త్రుళ్ళినచోట, మహాజ్వరాదులం పేలినచోట”, శ్రీహరిని ఎక్కడెక్కడ స్మరిస్తామంటే, మనకి ఎక్కడ

భయంకలిగిందో, ఎక్కడ జ్వరం వచ్చిందో, ఒళ్లు తెలియని స్థితిలో ఉన్నప్పుడు. భగవంతుడు కష్టం వచ్చినప్పుడే గుర్తొస్తాడు కదండీ! అలాగే ఆయనక్కూడా గుర్తువచ్చాడు. శ్రీహరిని ధ్యానించాడు. హరిని స్తోత్రంచేశాడు. “త్రాహి దేవేశ లోకేశ  త్రాహి నారాయణవ్యయ”, అని ఆయన్ని స్తోత్రం చేసుకుంటూ ఆ భగవంతుణ్ణి ఎప్పుడైతే ప్రార్థన చేశాడో, ఈ బ్రహ్మరాక్షసులకు అతన్ని చూడగానే జ్ఞానోదయమైంది. జ్ఞానోదయమై, ఆయన ఎదురుగా వచ్చి నమస్కరించి “మీ దర్శనంతోనే మా పాపాలు నశించిపోయాయి స్వామీ.”

[ ఇటువంటి సంఘటనలు మనకి ఎప్పుడో పురాణాల్లో కాదు, ఈ మధ్యకాలంలో త్యాగరాజుల వారి చరిత్ర చదివితే అందులో దొంగలు ఆయన వెనుక పడ్డట్టు కూడా కనబడుతుంటుంది  ఆచరిత్రలో కూడా. అంటే ఎప్పుడో  త్రేతాయుగంలోనో, కృతయుగంలోనో కాదు, కలియుగంలో కూడా ఇటువంటివి జరిగినట్లుగా మనకు తెలుస్తూ ఉంటుంది.]

సరే! ఈ బ్రహ్మరాక్షసులు వచ్చి ఆయనకు నమస్కరించి, “మీ దర్శనం తోనే మా పాపాలన్నీ నశించిపోయాయి; అయితే మాకు ఈ రాక్షసత్వం పోయి, మాకు ముక్తి కలిగే మార్గం చెప్పండి”, అని అడిగారు. అడిగితే, ఇతడు వారిని ప్రశ్నించాడు మళ్ళీ, ఆ బ్రహ్మరాక్షసులని: “ఎవరయ్యా మీరు? ఏమిటి మీ ఉదంతము? ఎందుకిలా బ్రహ్మరాక్షసులై తిరుగుతున్నారు?”, అని.

అప్పుడు ఒకాయన, “నేను ద్రవిడ దేశంలో మంధరం అనే గ్రామాధికారిగా ఉండేవాడిని. వంచనతో సంపాదించి, నాకున్నటువంటి చమత్కారంతో, వాక్కుతో పది మందిని మోసం చేసి నా కుటుంబ శ్రేయస్సుకై అందరినీ మోసం చేసేవాడిని. బంధువులకుగానీ బ్రాహ్మణులకుగాని, ఏనాడూ పట్టెడన్నం పెట్టలేదు. నయవంచనతో ధనాన్ని అపహరించడం చేత నా కుటుంబము నాతోసహా ఏడుతరాల వాళ్ళు అధోగతుల పాలయ్యారు. నా మరణం అయిన తర్వాత నరకయాతన అనుభవించి చివరికి ఇలా ప్రస్తుతం బ్రహ్మరాక్షసుడుగా అయ్యాను. అందువల్ల దయచేసి నాకు ముక్తినిచ్చే మార్గం చెప్పండి.” అని ఆయన కోరుకున్నాడు.

మరొకాయన, “అయ్యా, నేను నా తల్లిదండ్రులతో ఎప్పుడూ కలహించే వాణ్ని. వారిని దూషిస్తూ ఉండేవాణ్ణి. నేనూ, నాభార్యా, పిల్లలు మాత్రం మృష్టాన్నం తింటూ తల్లిదండ్రులకు మాత్రం చద్దికూడు పెట్టేవాణ్ని. ఏనాడు కూడా బంధువులను పిలిచి ఒక పూటయినా భోజనం పెట్టలేదు. విపరీతంగా ధనార్జన చేసి, ఆ కావరంలో బతికాను. నా శరీరం పడిపోయిన తర్వాత, ఘోరాతిఘోరమైన బాధలనుభవించి నరకంలోచివరకు ఇలా తిరుగుతున్నాను. నాక్కూడా ముక్తిని ప్రసాదించండి”, అని అడిగారు.

మూడవ రాక్షసుడు చెప్తున్నాడు: “ఓ సదాచార సంపన్నుడా! నేను విష్ణాలయంలో పూజారిగా ఉండేవాడిని. కాముకుడను, అహంభావి, కఠినవచస్కుడను, అంటే మాట కఠినంగా ఉండేదన్నమాట. భక్తులు స్వామివారి కర్పించినటువంటి కైంకర్యాలనన్నింటినీ వేశ్యాలోలుడనై, విష్ణుసేవను సక్రమంగా చేయక, చివరికి గుడిలో దీపాల్లొ నూనెను కూడా హరించి, వేశ్యలకు ధారపోసి వారితో సంభోగ సుఖాన్ని అనుభవిస్తూ, పాపపుణ్య విచక్షణారహితుడనై ప్రవర్తించే వాడిని. ఈనా దోషాలు ప్రతిఫలంగా నరకాన్ని చవిచూసి ఇప్పుడు రాక్షసుడునై తిరుగుతున్నాను. కాబట్టి నాక్కూడా ముక్తినొందే మార్గం చెప్పండి” అని నమస్కరించాట్ట.

అప్పుడు ఈ తత్వనిష్ఠుడనేటటువంటి ఆయన, “మీరు భయపడకండి. నాతో కలిసి కార్తీకస్నానానికి రండి. మీ సమస్తదోషాలు నశించిపోతాయి”, అని చెప్పి వారిని తనవెంట బయల్దేరదీసి, అందరూకలిసి కావేరినదిని చేరి, కావేరినదిలో  ఆ బ్రాహ్మణుడు సంకల్పం చెప్పుకొని, స్నానం చేసి, తాను చేసినటువంటి స్నానఫలితాన్నివీరికి ధారపోస్తే, వారంతా కూడా దివ్యవేషులై తక్షణమే వైకుంఠానికి ప్రయాణమయ్యారు. కాబట్టి ఓ జనకమహారాజా”,  [ఇది ఎవరు  చెప్తున్నారు? చెప్పినారు? వశిష్ఠుల వారు చెప్తున్నారు. గుర్తుంచుకోవాలి మీరు.]

 “కాబట్టి ఓ జనకమహారాజా! అజ్ఞానం వలన గాని మోహప్రలోభాలవల్ల గాని, మరి ఏ కారణం చేతనైనా గాని కార్తీకమాసం సూర్యోదయకాలంలో కావేరినదిలో స్నానమాచరించి విష్ణువును పూజించిన వాళ్లకు నిస్సందేహంగా పదివేల యజ్ఞాలు చేసిన ఫలితం కలుగుతుందయ్యా. అందువల్ల ఏదో ఒక ఉపాయం చేసైనా సరే కార్తీకంలో కావేరి స్నానం చేయాలి. కావేరి సాధ్యంకాకపోతే గోదావరిగాని, కృష్ణగాని, మరియే జీవనది యందు స్నానం చేసినా అటువంటి ఫలితమే వస్తుంది. అలా ఎవరైతే కార్తీక దామోదరుడిప్రీతిగా ప్రాతస్నానం చేస్తారో వారికి సర్వసుఖాలు అబ్బుతాయి. ఎవరైతే చేయరో వారికి ఊర్ధ్వ గతులు ప్రాప్తించవు అనితెలుసుకోవాలి.” అని చెప్తూ, వశిష్ఠులవారు జనకమహారాజుకి కార్తీక దీపారాధన మహిమను  కూడా సత్రాజిత్తు చరిత్ర ద్వారా మనకు తెలియ చేస్తారు. మరొక సందర్భంలో ఆ సత్రాజిత్తు చరిత్రను తెలుసుకుందాం. రేపటి రోజున అంటే కార్తీక శుద్ధ తదియ నాడు ఉసిరికాయ తినకూడదు; పులిహార దానం చేస్తే విశేషమైనటువంటి పుణ్యం;  అలాగే అట్లు, బెల్లం వీటినికూడా దానంచేయవచ్చు. గౌరీ పూజ, త్రిలోచన గౌరీ వ్రతం అని విశేషంగా చేస్తారు. గౌరీ పూజ చేసుకుంటే అఖండ సౌభాగ్య ప్రాప్తి లభిస్తుంది. మరి తరవాత అంశంతో రేపు కలుద్దాం.

ధర్మస్య విజయోస్తు!